ว่าด้วยการอ่านและการเขียน

*** ว่าด้วยการอ่านและการเขียน ***

ผลงานเล่มนี้ คุณชาคริต แก้วทันคำ ผู้เขียนเอาประสบการณ์ของตัวเองในฐานะบรรณาธิการ, นักพิสูจน์อักษร และนักเขียน มาแบ่งปันทั้งในแง่ความรู้และความคิดเห็นส่วนตัว แบบไม่หวงวิชา

มันไม่ใช่ตำราวิชาการที่จะบอกว่าเราจะต้องเขียนแบบไหน มีขั้นตอนอย่างไร แต่มันเป็นเหมือนสารคดีการทำงานเบื้องหลังในวงการหนังสือมากกว่า

.
.
.

จากชื่อเรื่องที่ใช้ว่า 'ว่าด้วยการอ่านและการเขียน' ผมไม่แน่ใจนักว่าจะให้ความหมายได้ถูกต้องแค่ไหน แต่ขอแยกเขียนถึงตามที่ชื่อหนังสือได้กำกับทิศทางความคาดหวังก่อนเปิดอ่านของนักอ่านอย่างผมนั่นก็คือ 'การอ่าน' และ 'การเขียน' ครับ

.
.
.

1.) การอ่าน

'การอ่าน' ในเล่มนี้ หมายถึง การอ่านในฐานะ 'บรรณาธิการ' และ 'นักพิสูจน์อักษร' เป็นสำคัญ แต่ในฐานะที่คุณชาคริต มีหมวกอีกใบที่มักจะสวมไว้บ่อย ๆ คือการเป็น 'นักวิจารณ์' ก็เลยมีความคาดหวังที่อยากจะอ่านเกี่ยวกับ 'วิธีการอ่าน' แบบนักวิเคราะห์-วิจารณ์ด้วย น่าเสียดายที่ตัวอย่างในการอ่านแบบวิเคราะห์วิจารณ์งานเขียน ที่คุณชาคริตมักจะทำได้อย่างน่าทึ่งเป็นประจำนั้น ไม่มีให้อ่านเยอะเท่าไรในเล่มนี้ (คุณชาคริตอาจบอกว่า แค่นี้ก็ใจดีมากแล้วที่แชร์ประสบการณ์ขนาดนี้ ถ้าสนใจจริง ๆ ก็ไปหาอ่านเอาเองบ้างเถอะ 😄)

หากตัดความคาดหวังส่วนตัวออกไป ก็จะพบว่าตัวอย่างทั้งหลายในเล่ม ก็สะท้อนให้เห็นว่า 'การอ่าน' มีความสำคัญและจำเป็นกับนักเขียนมากมายแค่ไหนและอย่างไร

เอาเป็นว่าแค่นี้ก็มากพอจะหยิบหนังสือเล่มนี้มาเปิดอ่านตัวอย่างจริงทั้งหลายเพื่ออ้างอิงตอนเขียนงานได้เลย

.
.
.

2.) การเขียน

ส่วนนี้จัดเต็มตามประสบการณ์ของคุณชาคริต ซึ่งในส่วนของความรู้ เช่นคำที่มักเขียนผิด, สำนวนที่มักใช้พลาด, การเลือกปรับใช้คำให้เหมาะสม หรือความกล้าในการแปลประโยคจากภาษาต่างประเทศ ก็ทำให้นักเขียนทั้งหลายได้ประโยชน์กันเต็ม ๆ

ที่โดดเด่นและถูกเน้นหนักในเล่มนี้ก็ว่าด้วยความสำคัญของ 'ฉาก' ที่มักถูกละเลยไปในงานเขียนยุคปัจจุบัน

'ฉาก' คือเครื่องมือสำคัญที่ช่วยกำกับอารมณ์และสร้างความมีชีวิตให้กับงานเขียน ที่จะสื่อไปถึงผู้อ่านอย่างมีประสิทธิภาพ

.

ส่วนในเรื่องของมุมมองความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน ถูกยกมาบอกเล่าโดยไม่ยัดเยียดว่าควรทำตามหรือไม่ แต่ให้ไปพิจารณาเอาเอง ซึ่งเหล่านี้เป็นประโยชน์อย่างมาก

.

อย่างไรก็ตามในส่วนที่เป็นความรู้หนัก ๆ ถูกอัดเข้ามาโดยไม่มีจังหวะผ่อนเลย ซึ่งทำให้อ่านแล้วรู้สึก 'หนัก' หัวได้เหมือนกัน คิดว่าถ้านำเสนอแบบผ่อนคลายกว่านี้ อาจจะทำให้อ่านได้ไหลลื่นกว่าที่เป็นอยู่ก็ได้ (ซึ่งผมคิดว่านี่เป็นสิ่งที่ยากมากที่จะเขียนงานเชิงวิชาการ/สารคดีให้อ่านลื่นไหลและสนุก)

แต่ผมก็เห็นความพยายามในการสร้างปฏิสัมพันธ์กับผู้อ่านด้วยการมีแบบทดสอบให้ทำ ซึ่งก็ถือว่าแทรกเข้ามาได้เพื่อลดทอนความหนักหนาของเนื้อหาได้พอควร

.
.
.
.
.

แม้จะไม่ใช่คู่มือหรือตำราสำหรับการทำงานเขียน แต่การแชร์ประสบการณ์ในฐานะนักเขียน, นักอ่าน, บรรณาธิการ, นักพิสูจน์อักษร ในเล่มนี้ อัดแน่นไปด้วยสิ่งที่เป็นประโยชน์ สำหรับผู้สนใจงานเขียนแน่นอน

.

อาจจะอ่านยากในบางส่วน และเป็นความหนักอึ้งในบางช่วงตอน แต่โดยรวมแล้วเล่มนี้ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวงสำหรับใครที่คิดจะ 'เขียน' อย่างจริงจัง 😊