บนเนินมรณะ

รวมเรื่องสั้น ของ อิมามุระ อายะ ถูกเขียนไว้ในข่วงยุค 90s ดังนั้นเราอาจเห็นเรื่องราวที่อาจพ้นยุคไปแล้วบ้างอย่าง ยุคเริ่มต้นของการใช้อินเตอร์เน็ต, หรือการใช้ชีวิตในยุคที่การติดต่อสื่อสารยังไม่สะดวกนัก

อย่างไรก็ตามความเป็นเรื่องสยองขวัญหักมุมของมันก็ยังทำให้ผู้อ่านตามติดไปจนถึงตอนจบได้ไม่ยาก แม้ว่ากว่าครึ่งหนึ่งจากทั้งหมด 12 เรื่องในเล่มนี้จะสามารถคาดเดาตอนจบได้ตั้งแต่กลางเรื่องก็ตาม





สิ่งที่ชอบและทำให้ติดตามอ่านได้จนจบในรวมเรื่องสั้นเล่มนี้ ไม่ใช่ความหลอกหลอนของผีหรือสิ่งเหนือธรรมชาติ หากแต่เป็นความหลอกหลอนจากความสัมพันธ์ของคนใกล้ชิด ไม่ว่าจะเป็นคนรัก, พ่อ, แม่, พี่, น้อง (ทั้งที่เกิดจากความไม่สมบูรณ์อันเป็นความธรรมดาของมนุษย์ หรือเกิดจากค่านิยมที่คอยกดทับตัวละครเหล่านี้)

และไม่ใช่เพราะความซับซ้อนหลอกลวงของเรื่องราวหักมุม (ในแง่ของการเป็นเรื่องสั้นหักมุม รวมเรื่องสั้นเล่มนี้ถือว่าสอบผ่านแบบคาบเส้น) หากแต่เป็นความซับซ้อนลวงหลอกในจิตใจของตัวละคร ซึ่งสิ่งเหล่านี้ถือเป็นความร่วมสมัยตราบเท่าที่มนุษยชาติยังไม่สูญพันธ์



ทั้งความหลอกหลอนจากมนุษย์ด้วยกันเองและความซับซ้อนของจิตใจมนุษย์ที่เป็นเหมือนบรรยากาศปกคลุมไปทั่วในทุกเรื่องราวของหนังสือเล่มนี้ นั่นทำให้ 'บนเนินมรณะ' ที่ถูกเขียนไว้ต้งแต่ยุค 90s ยังคงอ่านสนุกและเชื่อมโยงถึงผู้อ่านในยุค 30 ปีให้หลังได้อย่างไม่ขัดเขิน



เรื่องสั้นแนะนำ: เงาสองหัว, เข้าไปในความฝัน, หน้าต่างที่อยู่ไกลโพ้น