ถึงอย่างนั้น รวมเรื่องสั้น

ผมเคยอ่านงานของภู่มณีไปแค่ไม่กี่เล่ม และทุกเล่มที่เคยอ่านล้วนเป็นจักรวาลของ 'มิว' ทั้งสิ้น งานรวมเรื่องสั้นเล่มนี้จึงถือเป็นเรื่องแรกที่หลุดออกมาจากโลกของมิว

ถึงอย่างนั้น น้ำเสียงและลีลาการเล่าก็ยังเป็นภู่มณีคนเดิมที่คุ้นเคย

.
.
.

เรื่องสั้นทั้งสาม เล่าเรื่องราวชีวิตธรรมดาสามัญที่อาจไม่ได้สลักสำคัญอะไร หากมองด้วยสายตาคนนอก

มันนำเสนอปัญหาในชีวิตของชายวัยกลางคนที่เผชิญปัญหาที่ทุกคนสามารถพบเจอได้ทั่วไป (หรืออย่างน้อยก็ไม่เกินคาดเดานัก) ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้พยายามแก้ไขปัญหาใด ๆ นอกจากบ่นขิงบ่นข่าให้เราฟัง ให้อารมณ์เหมือนดูหนังเรื่อง Sideways

รวมเรื่องสั้นนี้เลยกลายเป็นความแตกต่างที่หาได้ยากในท้องตลาดขณะนี้ ที่เรื่องราวส่วนใหญ่ มักจะเป็นเรื่องที่มีความพิเศษในตัว, เป็นเรื่องที่น่าสนใจ, หรือเป็นเรื่องที่ใหญ่โต สมมติว่าในอีก 20 ปีข้างหน้ามีคนสงสัยว่าชีวิตธรรมดา ๆ (ของชายวัยกลางคนที่กล้าเปิดเปลือยตัวเองว่าไม่ใช่คนดีอะไรนัก) เป็นอย่างไร ผมจะแนะนำเรื่องนี้ให้อ่าน 😄

.
.
.

ตัวเอกของเรื่องสั้นทั้งสามจะมีจุดร่วมคือ เป็นกระทาชาย(แทร่) ที่มีมิติความเป็นมนุษย์อยู่สูง และเป็นทั้งพ่อ (จะคนหรือหมาก็แล้วแต่เรื่อง) เป็นทั้งผัว เหมือน ๆ กัน

ถึงอย่างนัันทั้งสามเรื่องยังมีตัวละครร่วมที่ออกมาขโมยซีนได้ตลอดเหมือนกันอีกด้วย

ตัวขโมยซีนที่ว่านั่นก็คือ 'เชียงใหม่'

.

ไม่ ไม่ใช่ตัวละครชื่อเชียงใหม่ แต่เป็น 'เมืองเชียงใหม่' นี่แหละ

.
.
.

เรื่องสั้นเรื่องแรก คือการฝ่าจราจรตอนเช้าในเชียงใหม่เพื่อไปส่งลูก, เรื่องที่สองก็ไปเตร็ดเตร่ในเชียงใหม่ขณะคุยจิ๊จ๊ะกับสาว, เรื่องสุดท้ายไปหาคนรักเก่าที่เชียงใหม่ก็ไม่วายที่จะออกมาเดินตลาด

.

ภู่มณีบันทึกเมืองเชียงใหม่ในยุคปัจจุบันเอาไว้ในเล่มนี้ ทั้งถนนหนทาง, พฤติกรรมการขับขี่ที่เกิดจากสภาพผังเมือง, ห้างสรรพสินค้า, ร้านกาแฟ, ช๊อปปิ้งมอลล์ ที่ถูกเจาะจงว่ามีเฉพาะที่เชียงใหม่เท่านั้น

.

มันอาจไม่ถึงขั้นที่ 'เมือง' ถูกผลักดันให้กลายเป็นสิ่งจำเป็นของเรื่อง (ก็คือ เรื่องเดิมแต่จะเปลี่ยนเมืองก็พอได้)
ถึงอย่างนั้นการมีอยู่ของเมืองก็เด่นขึ้นมาราวกับเป็นแขกรับเชิญคนสำคัญ

เหมือนกับที่หนังเรื่อง Sparrow ของ ตู้ฉีฟง บันทึกมุมเมืองต่าง ๆ ของฮ่องกงเอาไว้

.
.
.

'ถึงอย่างนั้น' ไม่ใช่แค่จดหมายที่เขียนถึงความสัมพันธ์ครั้งเก่าเท่านั้น หากแต่มันยังเป็นจดหมายรักที่แอบเขียนถึงเมืองเชียงใหม่ในยุคปัจจุบันอีกด้วย

.

มันเป็นงานขายสไตล์ของภู่มณี ดังนั้นสิ่งที่จะได้พบคือ ตัวละครและชุดความคิดอันคุ้นเคยของผู้เขียน, ความไหลลื่นของสำนวน, ความยียวนของตัวละคร และการนำเสนอแบบเปิดเปลือยโดยไม่กลัวอันตรายใดๆ

รวมเรื่องสั้นเล่มนี้อาจไม่ได้เหมาะกับทุกคน

ถึงอย่างนั้นผมก็ยังแนะนำให้หามาอ่านในฐานะรวมเรื่องสั้นที่มีเนื้อหาและน้ำเสียงที่มีเอกลักษณ์แตกต่างจากรวมเรื่องสั้นไทยเรื่องอื่น ๆ ในปัจจุบัน 😊